Evalueren

Hoe ga je evalueren tijdens WO? Bekijk je enkel het product? Of kijk je enkel naar het proces? Veel vragen die ik in het begin van het jaar had. Tijdens de lessen werd dit thema af en toe bovengehaald, met als gevolg toch wel enkele inzichten.

Volgens mij is het belangrijk om een middenweg te vinden tussen proces en product. Ze zijn allebei enorm belangrijk, dus er moet met beide rekening gehouden worden.

Ook ben ik van mening dat niet elk kind op dezelfde manier mag worden geëvaueerd (niet even streng). Je moet rekening houden met hen individuele 'ikje' van elke leerling. De beginsituatie in achting nemen als je evalueert. Is er verbetering, maar is het nog niet wat moet het zijn? Dan moet het kind toch een goed punt krijgen vind ik. Hoe gaat het anders ooit gemotiveerd zijn om nog meer zijn best te doen? Nu heb je een nieuwe beginsituatie voor de volgende evaluatie.

Je moet ook telkens rekening houden met alle externe factoren. Bij verbetering of verslechtering kan je eerst stilstaan bij je eigen lesgeven: heb ik het niet goed uitgelegd? Was deze les te gemakkelijk? Ook kijken naar de thuissituatie van het kind en dergelijke.

Evalueren zal altijd een complex en bediscussieerbaar punt blijven, en elke leerkracht moet zijn weg er in vinden. Maar het belangrijkste is dat je naar het geheel kijkt, niet enkel naar het product én dat je elke leerling apart evalueert. Af en toe een 'waarom-vraag' stellen bij dingen die opvallen zal ook nooit slecht zijn...

Wat de stage mij leerde.

Het is weer zo ver, de eerste stageperiode is achter de rug. En ik ondervind weer hetzelfde als vorig jaar: In twee weken stage leer je 10 keer zoveel als in 2 maanden les.

Je leert enorm veel: bewust én onbewust (kleine handelingen, aanvoelen van kinderen enzv). Het is daarom toch belangrijk om even terug te blikken en te kijken wàt heb ik nu geleerd en hoe kan dit mij verder helpen. Ik doe dit even voor WO.

Ik vertelde eerder dat ik problemen had met concreet werken en multidisciplinair werken. Hier heb ik dan ook werkpunten van gemaakt.

Om te beginnen had ik een thema waarin het voor de hand lag dat je concreet zou werken: het weer en de herfst. ideaal toch? Ik ben dan ook met de kinderen naar buiten gegaan  om te voelen hoe dat dat nu eigenlijk zat met het weer in de herfst. En niet 1 keer, maar 2 keer. Concreet werken is dus niet enkel materiaal, of rollenspelen maar ook gewoon ervaringen laten opdoen. De kinderen zijn meteen mee, het blijft langer hangen én er wordt een enorme hoeveelheid enthousiasme opgewekt. Dat lijkt me een geslaagde les?
Natuurlijk had ik ook ander materiaal: een grote thermometer, insecten, herfstbladeren, .... Alles wat in me opkwam had ik bij.

Concreet werken vond ik dus zeer geslaagd, en ik vind van mezelf dat ik hier ook in ben gegroeid.

Multidisciplinair werken was een moeilijker werkpunt. Ook omdat ik een handleiding moest volgen van mijn mentor. Uiteindelijk bleek een hoekenwerk de ideale manier om dit te verwezenlijken. Ik had verschillende hoeken, waar ze op verschillende manieren rond de herfst konden werken. Jammer genoeg was er weinig tijd, en hebben de kinderen weinig tijd gehad om te 'ervaren'.  Een hoekenwerk is dus een goede manier om multidisciplinair te werken (dit bleek ook al in de lessen over 'het toilet') maar je moet voldoende tijd hebben om de kinderen alle kansen te bieden, om werkelijk alles uit het werk te kunnen halen.

Ook had ik tijdens dit hoekenwerk graag wat geëvalueerd. Want doordat er veel verschillende werkvormen werden toegepast kon elk kind wel ergens schitteren. Dat vind ik een positieve manier van evalueren: kijken naar de betrokkenheid en de talenten van élk kind.

Nog  een belangrijk ding dat ik leerde is: herhaling. ik zat in een taalzwakke klas (geen enkele leerling sprak thuis Nederlands) wat de dingen wel wat vermoeilijkte. Deze kinderen hadden extra nood aan herhaling (bv. de woordenschat: wat is een thermometer?) en dat lukte op het einde ook heel goed: iets uitleggen, de kinderen laten verwoorden, nog eens herhalen en dan nog eens door een zwakke leerling laten verwoorden. Zo doen wij dat.

Een lang blogbericht, dit kon ook niet anders want je leert echt enorm veel als je in de praktijk staat.

Techniek: Hoe doe je dat?

WO, dat is ook techniek. En bij techniek zet je niet meteen in dezelfde zin als 'vrouw'. Toch zijn de meeste leerkrachten vrouwelijk, en elke leerling heeft recht op lessen techniek: ook degene die bij een vrouwelijke leerkracht in de klas zitten (zowat 90% dus).

Voor elk probleem bestaat een oplossing, en tijdens de les werd duidelijk dat je veel vanuit de leerlingen zelf kan laten komen: geef ze een probleem, en laat ze het zelf oplossen! Waar ze nood hebben aan informatie geef je hen die door middel van kleine theoriestukjes (bv. in een hoekenwerk) of met workshops.

Ook onthoud ik dat techniek niet enkel in nauw verband gezien mag worden: het proces achter alles is ook techniek: hoe wordt een potlood gemaakt? Wie heeft dit uitgevonden & waarom werd dit uitgevonden? 

Techniek is dus niet enkel leren hoe je een lichtje laat branden, maar ook vele andere dingen waar vrouwen wél helemaal gelijk in mee zijn! Ook  dit getuigt weer van multudisciplinair werk: als je nadenkt over het proces, ben je ook bezig met geschiedenis (tijd) en natuur.

Educatief aanbod binnen WO: het MAS

Denken aan een educatief aanbod binnen WO is voor mij hetzelfde als denken: MAS. Ik ben zelf een rasechte Antwerpenaar, en zeer trots op mijn stad. Dit museum is dus echt een must!
Lesgeven zou ik ook graag in Antwerpen doen, dus is dit meteen een ideale kans om de kinderen wegwijs te maken in Antwerpen (openbaar vervoer, kaarten,...). Dat is multidisciplinair denken! Iets wat ik mezelf aan het aanleren ben door bij elke activiteit te bedenken wat ik daar nog aan kan koppelen. De rondleidingen zelf zijn ook vanuit verschillende vakgebieden gebracht, op een originele manier.

Het MAS biedt niet alleen leuke rondleidingen aan, maar ook een pakket dat je in de les kan gebruiken om de leerlingen voor te bereiden. Met einddoelen voor elk vak bij! Wat onze job weer wat makkelijker maakt natuurlijk.

Toen ik één van deze bundels aan het doornemen was kwam ik ook tot een nieuw inzicht wat betreft concreet werken (wat één van mijn zwakke punten was): Concreet hoeft niet persé alleen maar prenten of tastbaar materiaal te zijn, ook bv. een rollenspel kan abstracte materie concreet maken voor leeerlingen!

Als ik dit ooit eens kan toepassen tijdens mijn stage, zal ik deze kans zeker grijpen.

Wat is wereldoriëntatie?

Wat is wereldoriëntatie? Een vraag die mijn leerkracht mij vorig jaar al stelde, en waar ik toen steevast een antwoord op kon geven: lessen die gaan over de wereld.

Ondertussen weet ik dat het meer is dan dat, zoveel meer. Ik weet ook, dat ik nooit helemaal zal weten wat wereldoriëntatie nu precies is, maar ik kan wel voor mijzelf een beeld proberen vormen over wat ik belangrijk vind in wereldoriëntatie-onderwijs.
Het is ook belangrijk dat ik actueel blijf, vernieuwing zoeken en de leerlingen blijven volgen (en liefst zelfs hen voor zijn).

Op dit punt bevat goed onderwijs (binnen wereldoriëntatie) volgens mij dit:

• Multiperspectiviteit (waarbinnen ik nog veel moet leren)
• Enthousiasme
• Originaliteit
• Concreet (door mooi en duurzaam materiaal)
• Binnen het kader van de krachtige leeromgeving (opgesteld door Karel de Grote Hogeschool)

Als je dit in het achtergrond houdt tijdens het maken van een lesvoorbereiding, dan zouden je lessen toch al in de buurt moeten komen van goed WO-onderwijs. 

Dat kader van de krachtige leeromgeving ken ik al helemaal van buiten, en daar leren we ook nog steeds over binnen het vak 'samen leven krachtig leren'. Hier ga ik dus niet verder op in gaan op deze blog. De dingen die ik wel zelf graag nog wil uitpluizen zijn de andere in mijn opsomming. En die zullen zeker nog voor komen op de blog.

Een visie om mee te starten

Als we een visie willen bijschaven tot een betere, moeten we eerst weten hoe de ruwe versie in elkaar zit. Ik heb een zeer uitgebreide visie, waarmee ik wil zeggen dat er heel veel is dat ik belangrijk vind in wo-onderwijs. Ik kan niet zomaar 1 ding uitkiezen en zeggen 'dat is wat nu goed onderwijs vormt'. Buiten als dat ene ding een pakket is van veel. Hoe ik er persoonijk voor sta op deze moment kan je lezen in het schema hieronder.

De hoofdvragen die voor mij zijn blijven hangen na onze eerste les wo en brainstorming zijn:

- Hoe kan ik zo multiperspectief mogelijk werken zonder het al te moeilijk te maken voor de kinderen?
- Hoe kan ik op een degelijke manier testen of ik de kinderen genoeg aanleer? (En of ik hen wel het juiste aanleer...)

Ik hoop in december meer te weten, maar het is een proces. Dat proces zal deze blog weergeven.